Kącik logopedyczny

13 kwietnia 2014 18:44 | Kącik logopedyczny

"Pobaw się ze mną!" - zabawy wspierające rozwój mowy dla dzieci wczesnoszkolnych

Stymulacja rozwoju mowy dziecka wcale nie jest taka trudna, właściwie każdy dorosły potrafi i powinien pokazywać dziecku otaczający świat. Najważniejsze, by być obok, nie bać się zejść na dywan, brać czynny udział, nawiązywać i podtrzymywać interakcję, nie zbywać i nie zostawiać dzieci samym sobie. Komputer czy telewizor nie zastąpią nikomu kontaktu z żywym człowiekiem i nie wytworzą w naszych pociechach potrzeby komunikowania się, nawiązywania przeróżnych kontaktów społecznych. A język, mowa przecież służą do porozumiewania się ludzi między sobą.

Oto propozycje zabaw, które mogą wspomóc i rozwinąć mowę dzieci wczesnoszkolnych:

  • tematyczne – dostarczają wzorców wypowiedzi i zachowań społecznych adekwatnych do określonej sytuacji, to zabawy w odgrywanie ról w sklepie, na przystanku, u lekarza, itp.

  • parateatralne - inspirują do porozumiewania się i kodują informacje z zakresu wiedzy ogólnej, można np. zaaranżować wyprawę na wieś i za pomocą kukiełek bądź pacynek nakładanych na dłoń lub palec zadawać pytania i formułować odpowiedzi dotyczące wsi.

  • teatralne – odgrywanie scenek koniecznie z podziałem na role i uwzględnieniem funkcji narratora, można wykorzystać znane bajki, np. "Czerwony Kapturek", "Trzy świnki".

  • relacjonowanie, opowiadanie, wspominanie z zastosowaniem słowa-łącznika "potem", które napędza budowanie wypowiedzi zdanie po zdaniu, np. "Zjadłem śniadanie" – potem – "Umyłem zęby" – potem – "Ubrałem się"... Bardzo przydatną pomoc mogą tutaj stanowić różnego rodzaju historyjki obrazkowe.

  • słowne formułowanie kilkuetapowych planów działania – zorientowane jest na świadomą kontrolę wykonywanych czynności i zwiększa zakres samodzielności. Tworzymy wspólnie plan dnia, plan organizacji uroczystości urodzinowej, plan przygotowania domowej pizzy, zakupów, etc. "Najpierw przygotujemy..., a potem..., nastepnie ..."

  • głośne rozwiązywanie problemów – stymuluje myślenie i komunikację międzyludzką. Meblujemy pokój za pomocą drewnianych klocków imitujących meble, głośno rozważając pojawiające się problemy i możliwości ich rozwiązania: "Biurko nie mieści się pod oknem. Przestawiamy biurko, czy kupujemy węższe łóżko?"

  • sterowanie za pomocą poleceń słownych - ukierunkowane na precyzyjność wypowiedzi oraz rozwój orientacji i wyobraźni czasowo-przestrzennej. Rysujemy na oczach dziecka np. plan lasu, a w nim dziuplę sowy, norkę lisa, gawrę niedźwiedzia, opowiadamy jak to w lesie ślepy borsuk szuka zająca, który pozostawił za sobą strzałki narysowane na ziemi. W odnalezieniu zająca pomaga borsukowi wiewiórka, która mówi: "Idź prosto do norki lisa, za nia skręć w lewo..."

  • "łamanie reguł gry" – dobrze przyswajamy zasady i reguły gry, a następnie ustanawiamy wspólnie z dzieckiem nowe reguły według własnej interpretacji, na drodze negocjacji i argumentowania: "Myślę, że pole czerwone będzie oznaczało dodatkowy rzut!" – "A ja sądzę, że ono lepiej pasuje do straty kolejki".

  • tworzenie bajek typu prawda-fałsz – mobilizuje do uważnego słuchania. Wymyślamy własną bajkę i wyszukujemy w niej elementów nieprawdziwych: "Pewnego ciepłego lata, gdy za oknem leżał śnieg..."

  • dubbingowanie – wyłączenie fonii podczas oglądanej bajki i tworzenie własnych, wymyślonych dialogów odpowiadających obrazom w telewizorze.

  • rozwijanie umiejętności opisu własnych odczuć – wybieramy jakiś przedmiot i zastanawiamy sie głośno, co by było, gdybyśmy byli tym przedmiotem.

  • przewidywanie konsekwencji własnych działań – rozwijanie gotowości do zadawania pytań: "Co by było, gdyby...?". "Co będzie, jeśli...?"

  • WSPÓLNE oglądanie bajek, programów przyrodniczych i edukacyjnych, podczas których dzieci mogą zaspokajać własną ciekawość, zadając rodzicom pytania sprzyja komunikacji oraz rozwojowi mowy i ...

  • ... CZYTANIE - wspólne, dzieciom, sobie, dużo, codziennie, przy każdej nadarzającej się okazji, nawet tym dzieciom, które już potrafią samodzielnie czytać, ponieważ wyrobienie w dziecku nawyku słuchania i czytania pozwoli mu nie ulegać uzależnieniu od telewizji i komputera, a dodatkowo pogłębi więź dziecko-rodzic i pozwoli przyjemnie spędzić czas.

 

W następnym artykule podpowiem, jak motywować dzieci do ćwiczeń logopedycznych w domu.

 

Opracowanie: Agnieszka Kun

logopeda

Przeczytano: 873 razy. Wydrukuj|Do góry